خالی است ...

خالی است ...

خالی است... کله ام مثل کاغذ سفید روبرویم،خالی است...

هیچ چیز نمیبینم...

حرفی برای گفتن ندارم...

چیزی برای فهمیدن وجود ندارد...!!!

پ.ن : نمیدونم!!!

نحوه ی ابراز احساس  آدما دلیل بر بی تفاوتی  اونا نیست...

کاش به درک  این مهم ، می رسیدیم تا دیگران رو محکوم به " بی تفاوتی " نکنیم !!!

پ.ن : تولدت مبارک....کاش اینجا بودی...

پ.ن : دیگه حسی واسه نوشتن نیست انگار...!!!

پ.ن : نمیدونم.....!

توهم...

واقعیت...

فاصله بین اینها چقدره ؟

دیروز توهم بود یا واقعیت ؟ من که باورم نمیشه یعنی من بودم ؟ از خودم بدم اومد...

آخه اونجوری که اون گفت انگار منم مثل بقیه ام ...

آره من بودم !!! دارم میشم مثله بقیه ؟ سخته ... خیلی...

نمیتونم نه نمیخوام !!! نمیخوام منم یکی مثل بقیه باشم  ... نه نمیخوام ....

 میخوام خودم باشم نه کس دیگه ای ... کاش بالاخره یه روز بفهمه که من خودمم نه مثل بقیه...

چقدر از خودم متنفر شدم ... ... نه .. نمیخوام...

نمیدانم.... نمیدانم....

پ.ن : کی میتونه با من حرف داشته باشه؟؟؟!!!!!!!!!